Kunstgeschiedenis.jouwweb.nl
Home » beeldhouwkunst » neo classisime

Neo Classisisme: stroming in de Beeldende Kunst aan het eind van de 18e eeuw

 

Harmonie

Het Classicisme heeft de Klassieke Griekse en Romeinse kunst als voorbeeld.

De Klassieke uitgangspunten worden als esthetische norm aangehouden.

Rust, stilte en harmonie worden als essentie van het schone gezien.

De thema's zijn vaak moralistisch en soms heroïsch van aard en worden vaak letterlijk uitgebeeld met kleding en attributen uit de antieke geschiedenis en de mythologie. 

De compositie is vaak eenvoudig.

 

 
 
 
 
 
 

Neoclassicisme

De Neoklassieke stroming kwam op na een tweetal belangrijke archeologische vondsten die de belangstelling voor de oudheid aanwakkerden: de vondst van Pompeii (1748) en die van de steen van Rosetta (1799) en de ontcijfering ervan door Champollion (1822). Het werk van de tekenaars en wetenschappers die Napoleon Bonaparte met zich mee had gebracht naar Egypte, sprak tot de verbeelding van hun tijdgenoten thuis. .

1_6_Canova_Antonio_Grafmon_Aartshertogin_Maria_Chr_v_Oostenrijk_2.jpg


Onder invloed van opgravingen in Pompeii enHerculaneum nam in de eerste helft van de 18de
eeuw de belangstelling voor de klassieke oudheidtoe. Archeologische resten inspireerden
kunstenaars en architecten

De uitzonderlijke vondsten zetten de verbeelding in vuur en vlam. Nog nooit tevoren waren kunst en architectuur van de oude wereld met zoveel zorg en precisie bestudeerd. Een nooit tevoren waren de ruïnes van Griekenland en Rome zo toegankelijk geweest voor een breed publiek.

canova

Het neoclassicisme behelsde meer dan architectuur en de Beeldende Kunst : het was een manier van denken.

Het drukte harmonie, goede smaak, discipline, moraal, en de koele rede van de Verlichting uit. Het benadrukte ook een sociale rangorde. De heersende klasse spiegelde zich ook in die zin aan het oude Rome en zag zichzelf als erfgenamen van de patriciërs, senatoren en keizers.
Minstens een eeuw lang bleef dit neoclassicisme de dominante stijl.

 Pompeii, dat in 62 n.Chr. al door een aardbeving was getroffen, werd in 79 bedekt door as als gevolg van een uitbarsting van de Vesuvius.

Het is daardoor een van de best bewaarde Romeinse steden geworden.